Beginnen bij stap drie. Een training inkopen voelt als vooruitgang en is het ook, maar zonder stap één en twee kun je achteraf niet uitleggen waarom die training de juiste was.
Wat er dan gebeurt, zien we bij vrijwel elke organisatie hetzelfde. Er is een programma afgenomen, er is een deelnemerslijst, en op de vraag of het toereikend was komt een aarzelend ja. Dat is geen slechte wil: de lijst voelt als bewijs. Alleen bewijst hij aanwezigheid, en de plicht gaat over geletterdheid.
De reparatie is goedkoper dan het opnieuw doen. Je hoeft de training niet over, je voegt de onderbouwing eronder toe. Een meting van vijf minuten per medewerker geeft je alsnog de rollenanalyse, en als je die 60 dagen later herhaalt heb je het verschil dat de rest van je dossier draagt.
De tweede fout is het dossier zwaarder maken dan nodig. De maatstaf is proportionaliteit, niet volledigheid. Vijf documenten die kloppen zijn sterker dan een beleidsstuk van veertig pagina's dat niemand heeft nagelopen, en ze zijn ook nog te maken in een middag.