Een gemiddelde van drie mensen is geen gemiddelde, maar een aanwijzing. Daarom houdt het dashboard onder de vijf reacties zijn mond.
Bij kleine teams is een groepscijfer terug te rekenen. Weet je dat er vier mensen zijn en dat het gemiddelde daalde, dan weet je vaak ook wie er dwarslag. Dat is precies het gesprek dat een training onbruikbaar maakt.
We tonen daarom niets onder de vijf melders. Niet afgerond, niet als bandbreedte, niet op verzoek. In de praktijk betekent dat: kleine afdelingen rollen we op naar een niveau hoger, of ze krijgen alleen hun eigen individuele terugkoppeling.
Waarom vijf en niet drie
Er bestaat geen wettelijke drempel die zegt: vanaf vijf mag het. Wat de AVG wél zegt is dat gegevens pas buiten de verordening vallen als ze niet meer herleidbaar zijn tot een persoon — ook niet met redelijke moeite, en ook niet in combinatie met wat de ontvanger al weet. Dat laatste is hier de kern: een teamleider kent zijn team.
Bij drie melders is één afwijkende score genoeg om het gemiddelde zichtbaar te verschuiven, en bij vier kan een leidinggevende met twee bekende antwoorden de rest uitrekenen. Vanaf vijf wordt dat rekensommetje onbetrouwbaar genoeg om niet gemaakt te worden. Het is een praktische ondergrens en geen bewijs van anonimiteit — daarom rollen we kleine afdelingen liever op naar een niveau hoger dan dat we ze afronden.
Wat dit kost
Eerlijk zijn over de prijs hoort erbij. Een organisatie met veel kleine teams ziet minder uitsplitsing dan ze had gewild, en dat is soms precies de uitsplitsing waar het gesprek over ging. Het alternatief is een cijfer dat naar één persoon wijst, en dan verandert de meting van een hulpmiddel in een beoordeling. Zodra deelnemers dat doorhebben, meet je niet langer vaardigheid maar voorzichtigheid.
Wat de werkgever wel ziet
- Voortgang per groep, vanaf vijf melders
- Welke onderwerpen achterblijven
- Het verschil tussen nul- en herhaalmeting